کوهستک در سوگ؛ بدرقه تلخ چهار شهید در میان اشک و همدلی مردم

از همان ساعات ابتدایی، خیابان‌های منتهی به محل تشییع پیکر شهدای حادثه کوهستک، مملو از جمعیتی بود که برای وداع با جان‌باختگان این حادثه خود را به محل رسانده بودند. مردم کوهستک، روستاهای اطراف و نقاط مختلف استان، آمده بودند تا در کنار خانواده‌های داغدار بایستند و سهمی در این بدرقه تلخ داشته باشند.

به گزارش خبرنگار شهرداری‌ها؛ از همان ساعات ابتدایی، خیابان‌های منتهی به محل تشییع پیکر شهدای حادثه کوهستک، مملو از جمعیتی بود که برای وداع با جان‌باختگان این حادثه خود را به محل رسانده بودند. مردم کوهستک، روستاهای اطراف و نقاط مختلف استان، آمده بودند تا در کنار خانواده‌های داغدار بایستند و سهمی در این بدرقه تلخ داشته باشند.

فضای شهر با روزهای عادی فاصله زیادی داشت. چهره‌ها در سکوت و اندوه فرو رفته بود و بسیاری از حاضران با چشمانی اشک‌آلود، مسیر حرکت تابوت‌ را دنبال می‌کردند. زن و مرد، پیر و جوان، همه در یک صف ایستاده بودند؛ صحنه‌ای که نشان می‌داد داغ این حادثه از مرز خانواده‌ها عبور کرده و به غم مشترک مردم تبدیل شده است.

در میان جمعیت، حضور همزمان شیعیان و اهل‌سنت بیش از هر چیز جلوه داشت. مردم فارغ از تفاوت‌های مذهبی، در کنار یکدیگر ایستاده بودند تا به خانواده‌های شهدا نشان دهند در این روز سخت، تنها نیستند.

با ورود پیکربه مسیر تشییع، حال‌وهوای مراسم سنگین‌تر شد. صدای گریه خانواده‌ها و عزاداران در فضای شهر پیچید و نگاه‌ها به تابوت‌هایی دوخته شد که آخرین مسیر زندگی عزیزانشان را طی می‌کردند.

در میان این تابوت‌ها، تابوت کوچک امیرعلی کریمی، کودک چهار ساله، یکی از تلخ‌ترین تصاویر مراسم بود؛ کودکی که هنوز سال‌های زیادی از زندگی‌اش باقی مانده بود، اما امروز نامش در میان شهدای این حادثه قرار گرفته است.

، پیکر محمد ملاحی، نوجوان ۱۶ ساله، تشییع شد؛ نوجوانی که امروز دوستان و اعضای خانواده‌اش به جای استقبال از لبخند او، برای همیشه با تصویری تلخ از آخرین وداع روبه‌رو شدند.

کلثوم ملاحی نژندنیا، ۴۳ ساله و زرخاتون طاهری، ۵۰ ساله نیز دیگر شهدای این حادثه بودند؛ چهار انسانی که هرکدام بخشی از یک خانواده و زندگی بودند و نبودنشان از امروز جای خالی بزرگی در خانه‌هایشان باقی خواهد گذاشت.

هر نامی که در این مراسم خوانده می‌شد، پشت سر خود داستانی داشت؛ خانه‌ای که حالا ساکت‌تر از همیشه است، خانواده‌ای که یکی از عزیزانش را از دست داده و خاطراتی که از این پس با جای خالی یک نفر مرور خواهد شد.

در بخش‌هایی از مراسم نیز حاضران با سر دادن شعارهای ضدآمریکایی، خشم و اعتراض خود را نسبت به حمله اخیر نشان دادند. فضای مراسم در کنار اندوه، رنگ و بوی اعتراضی نیز داشت و مردم نسبت به هدف قرار گرفتن منطقه‌ای که به گفته مسئولان محل حضور شهروندان عادی بوده است، واکنش نشان دادند.

یکی از جوانان حاضر در مراسم می‌گوید: آمده‌ایم کنار خانواده‌های شهدا باشیم. شاید هیچ‌کس نتواند داغ آنها را کم کند، اما می‌توانیم نشان دهیم که در این روز سخت، کنارشان هستیم.

در گوشه‌ای دیگر، نگاه یک مادر به تابوت کوچک امیرعلی خیره مانده بود؛ کودکی که تنها چهار سال داشت و حالا نام و تصویرش به یکی از تلخ‌ترین بخش‌های روایت این حادثه تبدیل شده است.

مراسم تشییع، تصویری روشن از همدلی مردم کوهستک بود. شیعه و اهل‌سنت، در کنار هم و دوشادوش خانواده‌های داغدار، مسیر تشییع را طی کردند و هرکس تلاش داشت به شکلی در تحمل این مصیبت همراه آنان باشد.

کوهستک، این شهر ساحلی جنوب هرمزگان، امروز حال‌وهوایی متفاوت داشت. باد در میان جمعیت می‌وزید و صدای عزاداری در خیابان‌های شهر طنین انداخته بود؛ شهری که چند شب پیش قرار بود شاهد یک مراسم شاد و آغاز زندگی مشترک دو جوان باشد، اما حادثه‌ای تلخ همه‌چیز را تغییر داد.

پیکرها در میان جمعیت به سوی گلزار شهدای کوهستک حرکت کردند. مردم آرام و اندوهگین پشت سر تابوت‌ها قدم برمی‌داشتند و خانواده‌ها آخرین نگاه‌ها را به عزیزانشان می‌دوختند.

با رسیدن پیکر به گلزار شهدا، نماز بر پیکرها اقامه شد و پس از آن، تابوت‌ها در میان اشک خانواده‌ها و بدرقه مردم به سوی آرامگاه ابدی منتقل شدند.

در این میان، تابوت کوچک امیرعلی بار دیگر نگاه‌ها را به خود جلب کرد؛ کودکی چهار ساله که حضور کوتاهش در این دنیا، امروز به یکی از سنگین‌ترین خاطرات مردم کوهستک تبدیل شده است.

کودکی چهار ساله، نوجوانی ۱۶ ساله و دو زن؛ چهار زندگی که امروز به پایان رسید، اما یاد و خاطره‌شان برای خانواده‌ها و مردم این شهر باقی خواهد ماند.

کوهستک امروز با چهار نفر از فرزندان خود وداع کرد؛ اما برای خانواده‌های آنان، مراسم تشییع پایان این داغ نیست، بلکه آغاز روزهایی است که باید با نبودن عزیزانشان کنار بیایند.

شهری که چند شب پیش قرار بود صدای شادی و تبریک در آن شنیده شود، امروز صدای گریه و عزاداری را در خیابان‌های خود شنید.

از آن شب، خاطره‌ای تلخ باقی مانده و از آن جمع، خانواده‌هایی که باید از این پس جای خالی عزیزانشان را تحمل کنند.

امروز کوهستک گریست؛ اما در میان این اندوه، مردم این شهر و استان در کنار خانواده‌های داغدار ایستادند تا نشان دهند هیچ خانواده‌ای در این مصیبت تنها نیست.